Yazının XII hissəsinə keçid

Kral Hərbi Hava Qüvvələri Levinin bu planını “bombardmançı” Harrisin komandanlığı altında həyata keçirdi. Bu aksiyanın kulminasiyası Drezdenin dəhşətli bombardmanı oldu – bu vaxt 125.000-dən çox insan, əsas etibarilə qoca, qadın və uşaq həlak oldu. “Bombardmançı” Harrisin Almaniyanın mülki əhalisinə qarşı dəhşətli reydləri haqqında həqiqət İkinci Dünya Müharibəsi qurtarandan çox-çox sonralar da hələ ciddi surətdə məxfi saxlanmaqda idi.

“Hərbi-Dəniz Kəşfiyyatı İdarəsi”nin (Office of Naval Intelligence (ONI)) yaradılması ilə nəticələnən layihənin ən xırda detallarına qədər işlənən proqramlarının əksəriyyətini Tavistok hazırlamışdı. “Hərbi-Dəniz Kəşfiyyatı İdarəsi” ABŞ-ın bir nömrəli kəşfiyyat xidmətidir və Mərkəzi Kəşfiyyat İdarəsi onunla müqayisədə sadəcə cırtdan kimi görünür. ABŞ höküməti Tavistokla milyardlarla dollarlıq kontraktlar bağlamışdır. Pentaqonun ölkənin müdafiəsini təşkil etmək üçün hələ də istifadə etdiyi proqramların böyük hissəsini Tavistokun strateji planlaşdırma üzrə mütəxəssisləri işləyib-hazırlamışlar. Bu, Komitet 300-ün ABŞ-ı, o cümlədən də idarə və təşkilatlarımızın əksəriyyətini öz ölümcül ağuşunda necə bərk saxladığının daha bir illüstrasiyasıdır. Tavistok ABŞ-da 30-dan çox tədqiqat institutunu idarə edir; onların hamısının adı kitabın sonunda verilən siyahıda sadalanacaqdır.

Tavistokun Birləşmiş Ştatlardakı bu institutlarının bir çoxu nəhəng monstrlara çevrilib, onların təsiri bizim bütün dövlət idarələrimizin fəaliyyətinə sirayət edib və istənilən siyasətin müəyyən olunmasında aparıcı gücə çevrilməkdədir. Bizim həyat tərzimizi dağıdan tavistoklulardan biri – d-r Aleksandr Kinqdir. O, NATO-nun təsisçi-üzvü, Komitet 300-ün favoriti, eləcə də “Roma Klubu”nun çox görkəmli üzvüdür. “Roma Klubu” d-r Kinqə “Müəllimlərin Milli Assosiasiyası” üzərində nəzarəti ələ almaq və bəzi qanunvericilər və məhkəmə hakimləri ilə sıx əməkdaşlıq vasitəsilə Amerikanın təhsil sistemini alt-üst etmək tapşırığını vermişdir. Əgər Komitet 300-ün hər yerə sirayət edən nüfuzu indiyə qədər geniş bəlli deyildisə də, bu kitab bununla bağlı son şübhələri də dağıdacaqdır.

“Roma Klubu”nun kreaturası olan “Fövqəladə Vəziyyətlər üzrə Federal Agentlik” üçün (FVFA) ilk sınaq Pensilvaniya ştatı, Harrisburqda, Üçmillik Adadakı Atom Elektrik Satansiyası ətrafında yaranan situasiya oldu. İsterikaçı kütləvi informasiya vasitələri bunu dərhal “qəza” adlandırdılar, halbuki bu, qəza yox, “Fövqəladə Vəziyyətlər üzrə Federal Agentlik” üçün  məqsədli şəkildə yaradılan test vəziyyəti idi. Bu vəziyyətin davamı KİV tərəfindən qızışdırılan kütləvi qorxu və isterika oldu ki, nəticədə, insanlar heç bir təhlükəyə məruz qalmadıqları halda “qəza” rayonundan qaçmağa sövq edildi.

Bu, “Fövqəladə Vəziyyətlər üzrə Federal Agentliyin” uğuru kimi nəzərdən keçirilirdi və nüvə əleyhinə çıxış edən qüvvələrin xeyrinə çoxlu xal verdi. Üçmillik Ada “Roma Klubu” adından çıxış edən “Aspen İnstitutu”nun tam nəzarəti altında olan və səxavətlə maliyyələşdirilən, necə deyərlər, “ətraf mühitin müdafiəçiləri” adlandırılanlar üçün başlanğıc nöqtə oldu. Hadisələrin KİV-də işıqlandırılması üçün imkan CBS telekompaniyasından olan, keçmiş Böyük Britaniya kəşfiyyatçısı Uilyam Paley (William Paley) tərəfindən təmənnasız olaraq təqdim olunmuşdu.

“Fövqəladə Vəziyyətlər üzrə Federal Agentlik” – İkinci Dünya Müharibəsi dövründəki “Strateji Bombardmanların Planlaşdırılması Idarəsi”nin təbii varisidir. Tovistoklu sui-qəsdçilərin “böhranların idarə olunması” adlandırdıqlarının nəzəriyyəçisi olan d-r Kurt Levin bu tədqiqatlarda fəal iştirak edirdi. Levinlə Tavistok arasında qırılmaz əlaqə mövcuddur və bu əlaqə son 37 il ərzində izlənilir. Levin “Strateji Bombardmanların Planlaşdırılması Idarəsi”nin metodologiyasını xırda və əhəmiyyətsiz dəyişiklərlə “Fövqəladə Vəziyyətlər üzrə Federal Agentlik” üçün tətbiq etdi. Həmin dəyişiklərdən biri təsir göstərilən obyektin əvəz olunmasından ibarət idi: ALMANİYANIN Ə�ƏZİNDƏ OBYEKT BİRLƏŞMİŞ ŞTATLAR OLMUŞDU. İkinci Dünya Müharibəsi qurtarandan 45 il sonra da Tavistok barmağını tətikdə saxlamaqda davam edir, lakin silah indi Birləşmiş Ştatlara tuşlanmışdır.

Mərhum Marqaret Mid (Margaret ���d) hava bombardmanlarının meydana çıxardığı stresə alman və yapon əhalisinin reaksiyasının öyrənilməsi ilə bağlı Tavistokun bayrağı altında fəal tədqiqatlar aparırdı. D-r İrvinq Yanus (Irving Janus) layihədə assosiyasiya olunmuş professor qismində iştirak edir, layihə üzərində ümumi rəhbərliyi isə  Böyük Britaniya ordusunun briqada generalı rütbəsinədək yüksəldilən d-r Con Roulinq Riz həyata keçirirdi. Tədqiqatın nəticələri “Fövqəladə Vəziyyətlər üzrə Federal Agentliyə” ötürülmüşdü. İrvinq Yanusun məruzəsi “Fövqəladə Vəziyyətlər üzrə Federal Agentliyin” siyasətinin formalaşmasına böyük təsir göstərdi. Yanus bundan bir müddət sonra həmin tədqiqatın nəticələrini müəllifi olduğu “HAVA MÜHARİBƏSİ VƏ STRESS” kitabında istifadə etmişdi. “Fövqəladə Vəziyyətlər üzrə Federal Agentlik” ÜÇMİLLİK ADADA BAŞ VERƏN BÖHRAN ZAMANI DEMƏK OLAR Kİ, BÜTÖVLÜKLƏ BU KİTABDAKI İDEYALAR ÜZRƏ HƏRƏKƏT EDİRDİ. Yanusun fikri həqiqətən də sadə idi: süni şəkildə böhranlar seriyasını yaratmaq və Levinin terror taktikasına əməl edərək, əhali ilə manipulyasiya etmək – insanlar onlardan nə tələb olunursa, məhz elə də hərəkət edəcəklər.

Bu eksperiment yerinə yetirilərkən Levin nə isə yeni bir şey aşkar etdi: sosiumun geniş miqyaslarda idarə olunması kütləvi informasiya vasitələrindən istifadə etməklə əldə olunur və nüvə müharibəsinin dəhşətləri bu vaxt insanın şüuruna televiziya vasitəsilə çatdırılır. Müəyyən edilmişdi ki, nüvə müharibəsinin dəhşətlərinin dramatikləşdirilməsi üçün qadın jurnalları çox effektlidir. Yanus test keçirdi.  Arkanzas ştatının senatoru Deyli Bampersin xanımı Betti Bampers (Bumpers) bu testin gedişində “Makkolz” jurnalına (McCalls magazine) bu məsələ barədə  məqalə “yazırdı”.

Məqalə “Makkolz” jurnalının 1983-cü il yanvar nömrəsində dərc olunmuşdu. Faktiki olaraq məqaləni missis Bampers yazmamışdı, onun üçün həmin məqalə,  bu səpgidə materiallar üzrə ixtisaslaşan tavistoklu bir qrup yazıçı tərəfindən hazırlanmışdı. Publikasiya özlüyündə həqiqəti əks etdirməyən, təhrif olunmuş faktlar, insinuasiyalar, tam şəkildə yalançı ilkin məlumatlara əsaslanan ehtimal və mülahizələrdən ibarət idi. Bampersin məqaləsi Tavistokun çox yaxşı mənimsədiyi psixoloji manipulyasiyanın tipik nümunəsi idi. “Makkolz” jurnalının oxucusu olan heç bir lediyə nüvə maharibəsinin bənzədiyi dəhşətli hadisələrin təsirindən qaçmaq mümkün olmamışdı.

Komitet 300-ün sərəncamında nəhəng bürokratik aparat mövcuddur ki, buna özəl biznesdən tutmuş, hökümət liderlərinə qədər çox geniş spektrdə şəxslərə və təşkilatlara rəhbərlik edən yüzlərlə beyin mərkəzi və rəsmi idarə daxildir. Mən “Almaniya Marşall Fondu”ndan başlayaraq, onların yalnız bəzilərini sadalayacağam. Onun üzvlərinin sırasında (həmin şəxslər həm də NATO və “Roma Klubu”nun üzvüdür) “Chase Manhattan Bank”dan Devid Rokfeller (David Rockefeller) kimi simalar daxildir. Nüfuzlu “Hanover Trust and Finance Corporation” kompaniyasından Qabriel Heyq (Gabriel Hague). “Ford Fondu”ndan (Ford Foundation) Milton Kats (Milton Katz).  Sosialist İnternasionalının lideri, KQB-nin agenti və Komitet 300-ün üzvü Villi Brandt. “Avtomobol Sənayesinin Birləşmiş Fəhlələri” (United Auto Workers) Həmkarlarının İcraedici Şurasının sədri İrvinq Blüstoun (Irving Bluestone). Şahzadə Filippin və “Roma Klubu”nun patronajlığı altında fəaliyyət göstərən “Vəhşi Təbiətin Ümumdünya Fondu”nun (World Wildlife Fund) Amerika şöbəsinin prezidenti Rassel Treyn  (Russel Train). CBS proqramlarının prodüsseri Elizabet Midcli  (Elizabeth Midgely). “Russel Sage Foundation” Fondunun direktoru B.R.Gifford  (B. R. Gifford). “Aspen İnstitutu”ndan Gvido Qoldman, Komitet 300-ün eksraordinar (*) üzvü mərhum Averel Harriman (Averill Harriman), “Karnegi Fondu”ndan Tomas L. Hyüz (Thomas L. Hughes), “Massaçusets Texnoloji İnstitutu”nun “ümumdünya dinamikasından” Dennis Midouz və Cey Forrester.

Komitet 300 150 ildən artıq mövcud olsa da, o öz indiki formasını təxminən 1897-ci ildə almışdır. O əmrlərini həmişə başqa, “Beynəlxalq İşlər üzrə Kral İnstitutu” (BİKİ) kimi pərdə-təşkilatlar vasitəsilə verib. Avropanın işlərinin hansı isə bir super təşkilat tərəfindən idarə edilməli olduğu qərara alınanda BİKİ “Tavistok İnstitutu”nun əsasını qoydu və o da öz növbəsində, NATO-nu yaratdı. NATO beş il ərzində “Almaniya Marşall Fondu” tərəfindən maliyyələşdirilirdi. Komitet 300-ün xarici siyasət orqanı olan “Bilderberq Klubu”nun ən mühüm üzvü çox guman ki, Cozef Rettinger (Joseph Rettinger) olub. Deyilənə görə, “Bilderberq Klubu”nun əsasını qoyan və onun təşkilatçısı məhz Cozef Rettinger olmuşdur. “Bilderberq Klubu”nun hər il keçirilən görüşləri sui-qəsdlərin izi ilə gedən ovçular üçün bir neçə onillik ərzində valehedici tədbir olub.

Rettinger yaxşı təlim keçmiş iezuit rahibi və 33-cü dərəcəli frankmason idi. “Vaşinqton Post” qəzeti üzərində nəzarəti ələ keçirmək məqsədi ilə öz ərinin qətlində şübhəli bilinən missis Ketrin Meyer Qrexem də (Katherine Meyer Graham) “Roma Klubu”nun görkəmli üzvü idi. ABŞ-ın ən iri sığorta kompaniyalarından biri, Böyük Britaniyanın Kraliçası Yelizavetanın ailəsi ilə birbaşa bağlı olan “Renk” korporasiyasının tərkibində aparıcı kompaniya sayılan “Həyatın Sığortalanması üzrə Nyu-York Kompaniyası”ndan (New York Life Insurance Company) Pol G. Hoffman da “Bilderberq Klubu”nun görkəmli üzvü olub. “Bilderberq Klubu”nun və “Roma Klubu”nun əsasını qoyan üzvləri arasında, müharibədən sonrakı Almaniyanı siyasi xəritədən silməyə çalışan şəxs - Con C. Makkloy (John J. McCloy), eləcə də siyahıda sonuncu olsa da, mühümlüyünə görə sonuncu olmayan “Karnegi Korporasiyasından” (Carnegie Corporation) Ceyms A. Perkinsin (James A. Perkins) də adları vardır.

Seçilmişlərin necə də möhtəşəm kastasıdır! Və buna baxmayaraq yenə də qəribədir ki, son vaxta qədər həqiqi kəşfiyyat xidmətlərindən başqa bu təşkilat haqqında yalnız tək-tük adamın xəbəri var idi. Bu mühüm personaların və onların təmsil etdikləri korporasiyaların, televiziya stansiyalarının, qəzetlərin, sığorta kompaniyalarının, bankların malik olduqları hakimiyyət ən azı iki Avropa ölkəsinin nüfuz və hakimiyyətinə uyğundur və bu, Komitet 300-ün hər yerə sirayət edən və hər şeyi əhatə edən maraqlarının hələ yalnız kiçicik bir hissəsidir.

Yuxarıda göstərilən siyahıda Riçard Qardnerin adı xatırladılmayıb. O, çox tez Komitet 300-ün üzvü olsa da, Romaya xüsusi missiya ilə göndərilmişdi. Qardner Venesiya “Qara Aristokratiyası”nın ən qədim ailələrindən birinin nümayəndəsi ilə evlənməklə Venesiyanın Ağ Evə birbaşa çıxışını təmin etmiş oldu. Mərhum Averell Harriman da Komitetlə Kreml və Ağ Ev arasında birbaşa vasitəçə idi; Harrimanın ölümündən sonra bu funksiya Kissincerə keçdi.

“Roma Klubu” – bu, Komitet 300-ün həqiqətən də qorxunc və çox qüdrətli orqanıdır. Zahirən onun əsas hədəfi ABŞ olsa da, bu qrupun fəaliyyəti Komitet 300-ün başqa orqanları ilə kəsişir, onun amerikalı üzvləri isə Yaponiya və Almaniyadakı “problemlər” üzərində tez-tez işləyirlər.

Aşağıda Komitet 300-ün nəzarəti altında olan rəsmi təşkilatların heç də tam olmayan suyahısı verilir:

 (*) İngiliscə “extraordinary” sözündən – qeyri-adi, görkəmli (tərc.)